ve senden hala korkuyorum

ne kadar farkında olmasamda senle büyüdüm ben...

ömrümün en çılgın zamanlarını senle yaşadım...

hiç yapamam dediklerimi senle yaşadım..

ertelediğim ne varsa hep sen de buldum..

korktum ne varsa senleyken yüzleştim hep....

ben hep senle büyüdüm.



en çok senleyken sıkıldım.

ve en çok senleyken sevindm.

en mutlu mutsuzluklarımın anahtar kelimesi hep sen oldun..

ve ben inkar etsemde sende korkuyu öğrendim.



çok uzun süre kaçtım senden.

karşına çıkmya mecbur oldumu bile bile kaçtım.

hayatın , beni senin karşına çıkarıp koycana adım gibi emindm..

ama kaçmanın faydasız oldunu da sende öğrendim..



yine senleyim ve burda hiç yapmıycam dediğim birşeyi

hatta aklıma gelmeyecek birşeyi yapıorm..

senin için yazıorm hemde hiç yapmamı istemdini,

bunlarla uğraşmamı istemediğini bildiğim halde yapıorm..



ve neden bilmiorm seninleyken bunu yapmak bu kadar cezbediyor beni..

bana saçma sapan herşeyi yaşattın için sana teşekkr ediyorum.

ne kdar nefret etsemde senden..

bi o kadar sana saygı duyuyorum...



ve ne kadar rahat görünsem de,

malesef senden hala korkuorm..

ey final haftası.... "

heron style live4die

heroncum yazamıomus; utanıomus; bu görevi ben üstlendim;
''rüya ya gelince hayır olsun walla...:/ bu aralar saçları kestirm mi kestirmiim mi die düşünüodm mal gibi bi sürü sınaw ve berbat notlarımın arasında kafayı ona takmıştm ondandır belki:P gerçi kestrdm çok birascık azını :)

ek olarak face e msn e hatta telefon ile bilgisayra bile snırlı bakıorm bu sene biraz aşırı yoğun gitiğim tüm kursları tüm spor dallarını bıraktım..:/ hiç bi halt yapmadan düzene ayak uydurmuş 1 insana dönüşerek düşünemden ev-okul-ödev yaşıorm,yaşamak denirse...:)
dier insanlar gibi mutsuzum ama mutsuzluğmu normal bişeymiş gbi göremye ve takmamaya bile alıştım... hatta dizi izlemeyi bile denedim bi ara:P neyse anlıcan hayat yavaş yavaş hayallerimden uzaklaşmaya başladı..:) bende suyun 2v hızıyla akışının ters yönüne V hızıyla yüzmeye çalışmayı bıraktım...:)
sonuç olarak; hakketten birşeylerin peşini bırakınca daha hızlı hareket edeceğimi düşünmemiştm... ama cidden yerinde saymak die bişe yokmuş...bişe yapmayan insan git gide gerilemeye mecburmuş... geldim gördm öğrendm yetmedi bide tembelleştim falan..:)


bu arda evet ayva:) '' dedi;

bende; 'içindeki maymun iştahlı veledin nereye gitti?' didim :)

hangi zman oyuncusu*

sokak kapısına açılan kapının ardından,

rüzgarı en dip odada hissetmek gibi;

etkili ve ani bir sönüş hayal ediorm..

çekmek elini eteğini birden bire,

bırakıp gitmek.

kaçmak deil bu kendini bulmaya bi yolculuk..

geçtim - geldim

gelen ,gideni aratır mı bilmiorm...

ama;

gelen gideni arıor bunu ii biliorm..

gerçi bildiğim dediklerim;belkide hiç yaşamadıklarım...

ve bilmediklerim.. sadece duyupta inanamadıklarım..

neyse geç de olsa geldm burdayım...

gerçi;

geç olsun güç olmasın mı bilmiorm...

ama

en azından,

ne olursam olsuyum yine de gelmişm....

ve bunun doğru oldunu da ii bilorm..

mökkemel olur walla...

bi temizlik görsem,
suya sabuna değmeden.
çeksem elimi eteğimi herşeyden....
har vurup harman savursam neşemi...
7 kat yerin dibinden pörtlesem birden...
löpçük gibi düşüversem uzaydan...
sonra zamanda yürüsem o hızla....
ve aniden kendi önümde düşsem
ağacın altında uyurken....
uyanıp bakakalsam kendime
ve yine aniden yer çekimini buluversem...

hayatım...

aklımın sınırları...
gönlmün kırgınlıkları.....
yer yer sevinçli....
ve sağanak yağmurlu......
duyamadıklarım ve anlamadıklarım....
kararsızlıklar içindeyken de en saçma kararım...

kör bir bekleyiş.....
işkenceyi uzatan bir ümit...
tuzla buz bir sabr taşı...
bir de boş bir kafa tası...
tınnnn........

endoplazmik redd-i kulun.

safsızlık katsayıma bakıorm da...

hayat ne çok şey katmış bana..

kimyasal,fiziksel,zihinsel, ve geleneksel

ne çok şeyle yaşamışız iç içe....

hepsinden bir parça eklenir sanmışım..

hepsine bir parça bırakmış....

şimdi tek bi parça kaldı içimde

düşsel yaşayan bir hücre....

bense endoplazmik bir kulum içinde....