gölgeden

yalnızlığın sahnesii....
kimsenin sizi göremeyeceği, bulamayacağı, zarar veremeyeceği hissi yaratan, yer yer ölüm kavramıyla özdeşleşmiş güzellik...
sadece sarılan, soru sormayan, ne kadar içinde bulunursanız o derece somutlaşan, somutlaştıkça çoğalan;hiçlik...
yeri geliyor, elimi uzatıp, karanlığı yakalayabileceğime inanıyorum... tutuyorum awucumu, sıkıyorum parmaklarımın arasından taşıyorum...

deniyorum...
ewet!!
şimdi tamam...
karanlığın sahnesi asıl şimdi hoşgeldik... :)