çünkü

Düşünen bir adamı düşünüyorum.
Düşündüğümü bildiğim için ben varım.
Düşündüğünü bildiğim için,düşlediğim adamın da varolduğunu biliyorum.
Böylece o da benim kadar gerçek oluyor.
Bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor:
Düşündüğünü düşündüğüm adamın beni düşlediğini düşünüyorum.
Öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor.
O gerçek,bense bir düş...

herkese olur bu

Hani vardır ya, söylemek istersin, konuşmak istersin ama ya imkansızdır

ya da mümkün olsun istemezsin...

Sadece istersin ama gerçekleştirmezsin...

Susmayı tercih edip,

bir yandan haykırmak istediğin anlar vardır,

vardır ya hani...

Ondan işte...

R.

ne kadar, o kader

alıştırma varlığına bu kadar
yokluğunun, yokluğum olma ihtimali var...

R.

su çekildi

Yalnızlık insanın seyyar Hira'sı...
Nereye gitse tefekkür için bahşedilmiş bir nimettir o...

R.

kısaltma' dır evet ömürden..

İnsanlar;
Susanı korkak,
Görmezden geleni aptal,
Affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar.

Unutuyorlar ki;
Ben istediğim kadar, hayatımdalar"
göz yumduğum kadar, dürüst"
ve
sustuğum kadar, insanlar...

R.

hava -5 derece

En derini dünyanın kendi uçurumum
Başım dönüyor içimin derinliğinden
Bigün kaldırıp kendimi fırlatacağım
Kendimi kendi içime atacağım.

R.

ben olmasam yine bu kadar mavi olur muydu?

gönlüm dilime dargın,dilim gönlüme....

gönlüm duygularını anlatamadığı için kızarken dilime...

dilim anlatamayacağı şeyleri düşünüğü için kızıyor gönlüme...

R.

ancak öğreterek öğrenebilirsin..

İnsan ilk önce kendisinden başka hiç kimseye güvenemeyeceğini, yalnız olduğunu, sonsuz sorumlulukların ortasında dünyada tek başına kaldığını, kendi koyduğu amaçlar dışında hiçbir amacı olamayacağını, bu dünyada kendisinin biçimlendireceği kaderden başka kaderi olamayacağını anlamadıkça, hiçbir şey isteme arzusunda değildir .

R.